Зүрхэнд минь чиний сүүдэр нуугдчихаад
Зүүдэн гүнд дураар сэлгүүцэж намайг зовоох болсон
Өглөө, өдөр, орой чи огт дурсагдахгүй
Өвгөдийн нойр хулжих цагаар л чи сүүмэлзэнэ.
Сэтгэлд минь түүдэглэсэн гал унтраагүй байгаа болохоор
Чиний сүүдэр зүрхний тойрогт тодоос тод.
Орчлонгийн гэгээнд сүүдэргүй бол буг байдгийн гэнэ лээ
Оргүй хоосонд сэтгэлийн галаас үүссэн болохоор чи зовлон мэт.
Ганцаардал тайлж надтай юу ч юм хөөрдөг болохоор
Гарцаагүй хуурамч сэтгэлтэй минь нуугдаж тоглодог найз минь мэт
Чамайг би хэн гэдгийг мэдэхгүй, царайг чинь ч санахгүй
Чамтай харин хэзээ нэгэн цагт хаа ч юм тааралдсанаа мэднэ.
This entry was posted
on Sunday, April 27, 2008
at 11:24 PM
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
