Сэтгэл минь хүртэл чиний талд орчихоод
Сэлүүргүй завь шиг явах юм гээд намайг зэмлэдэг болчихож
Өөрт чинь би уусчихжээ хонгор минь
Өчигдөр ,өнөөдөр, маргааш минь бүгд чамаар дүүрчихэж.
Хоног өдрүүдийн тэртээд чамайг анх харахад
Хоёрхон цагаан өнгөн дээр эгшиглэж байсан сэтгэл минь
Уулзах бүрийд хөглөгдөж, санах бүрийд “бичигдсээр”
Уянга яруу төгөлдөр симпони найрал болж дээ
Ихэмсэг биш эгэлхэн занг чинь би хайрладгийм
Энгийн мөртлөө сэтгэл татам төрхөнд чинь би дурладгийм
Илүү ч үгүй ,дутуу ч үгүй цэвэрхэн гоёлд чинь би баясдагийм
Ээжийг минь үргэлж санагдуулах халамжинд чинь би уярч явдагийм.